آزادی انتخاب کشور محل سکونت برای قبول شدگان پناهندگی در کشورهای اتحادیه اروپا

بر اساس مصوبات جدید افزوده شده به منشور اروپائی به تاریخ 14 دسامبر 2010 در باره اقامت شهروندان غیر اتحادیه اروپا (Richtlinie 2003/109/EG vom 25.11.2003) آندسته از قبول شدگان پناهندگی در هر یک از کشورهای اتحادیه اروپا که پنج سال از اقامت آنها در آن کشور گذشته باشد، اجازه دارند که کشور محل سکونت خود را آزادانه انتخاب کنند. این بدان معنی است که اگر برای مثال کسی در آلمان قبولی پناهندگی گرفته و پنج سال هم در آلمان زندگی کرده، اما مایل است به فرانسه رفته و در آنجا زندگی کند، نباید با محدودیت قانونی مواجه شود و یا برعکس.
کشورهای عضو اتحادیه اروپا دو سال فرصت دارند تا این مصوبه را در قوانین خود وارد و آنرا به اجرا بگذارند. سه کشور دانمارک؛ بریتانیا و ایرلند بطور داوطلبانه از پذیرش این مصوبه خودداری کرده و در نتیجه مصوبه شامل آنها نمی شود.


این دسته از افراد پس از تغییر کشور محل سکونت خود باید بتوانند در کشور جدید از کلیه حقوق و مزایای سوسیال (تامین اجتماعی) برخوردار شوند، از جمله در زمینه آموزش و تحصیل، دسترسی به بازار کار و برخورداری از مزایای خدمات و کمک های دولتی.

متاسفانه تجربه نشان داده که کشورهای عضو اتحادیه اروپا تا آخرین ماه و هفته های مهلت داده شده صبر کرده و به اجرا گذاشتن چنین مصوباتی را به عقب می اندازند. از طرف دیگر بعد از قانونی شدن چنین مصوباتی نیز هر کشور تلاش می کند تا با انواع آئین نامه های اجرائی، آن قانون را تا حد ممکن محدود نماید.

مصوبه جدید بویژه برای آندسته از افرادی مهم است که همسرشان در کشور دیگری زندگی کرده و قوانین موجود بهم پیوستن آنها را در حال حاضر سخت و مشکل ساخته است.
همچنین بعد از به اجرا در آمدن این قانون، پناهندگان قبول شده ای که این مصوبه شامل آنها می شود و مایل به ادامه تحصیل، پیدا کردن کار یا تشکیل خانواده در کشور دیگری در اتحادیه اروپا باشند نیز می توانند از آن کمک بگیرند.

حنیف حیدرنژاد، مددکار اجتماعی در امور پناهندگی و مشاور در امور مهاجرین

--------------------------------------------------------------------------------------------

اطلاعیه مطبوعاتی

پناهجویان به یونان پس فرستاده نمیشوند!

بنابر توافقی که میان دادگاه قانون اساسی آلمان و وزیر داخلی این کشور صورت گرفت، پناهجویانی که از یونان وارد آلمان شده اند به یونان پس فرستاده نمی شوند و دولت آلمان موظف است پرونده پناهندگی آنها را در اداره امور پناهندگان آلمان مورد بررسی قرار دهد. بنا بر ارزیابی بسیاری از متخصصین حقوقی، این تسهیلات همچنین شامل کسانی خواهد شد که تا پایان سال 2011 وارد آلمان شوند.

در سال گذشته حرکات اعتراضی بسیاری در اعتراض به وضعیت بسیار بد پناهجویان در یونان چه در آن کشور وچه در دگر کشورها سازماندهی شدند.

برای کسب اطلاعات بیشتر با کانون پناهندگان سیاسی ایرانی در برلن تماس بگیرید.

کانون پناهندگان سیاسی ایرانی در برلن

20 ژانویه 2011

گفتگوی تلویزیون ایرانیان برلین با حمید نوذری در این مورد

بشنوید: گزارش رادیو فردا در این رابطه

--------------------------------------------------------------------------------------------

تغییرات جدید در قانون اقامت آلمان از اول ماه ژوئیه 2011

 

اضافه شدن شرط مدت زندگی مشترک در صورت ازدواج از دو سال به سه سال و پس از آن گرفتن اقامت مستقل از همسر، امکان گرفتن اقامت برای کودکان و نوجوانانی که"دولدونگ" دارند، مقابله با ازدواج های اجباری و شُل تر کردن محدویت های تردد و ترک محل زندگی از جمله موارد تغییر می باشند.

ماده 31 : بند یک این ماده در اساس برای مقابله با "ازدواج های مصلحتی" و در مقابله با آن تغییر کرده است.

1- کسی که بدلیل ازدواج یا ملحق شدن به همسر اقامت گرفته، زمانی میتواند اقامت مستقل از همسر دریافت کند که سه سال با همسرش بطور مشترک، زیر یک سقف زندگی کرده باشد. (این مدت در گذشته 2 سال بود)

از تاریخ 01.07.2011 برخی از مواد در قانون اقامت آلمان تغییر کرده یا ماده جدیدی به آن اضافه شده است. برخی از مهمترین این تغییرات شامل موارد زیر می باشد:

- ماده 8 : این ماده با هدف زیر فشار قرار دادن خارجیان برای گذراندن کلاس های انتگراسیون تنظیم شده و تمدید اقامت را مشروط به شرکت در این کلاسها کرده است. اداره خارجیان قبل از تمدید اقامت باید کنترل کند که آیا شخص متقاضیِ تمدید اقامت در کلاس انتگراسیون حاضر بوده و وظیفه خود را به این لحاظ انجام داده است.

- ماه 25 آ : این ماده کاملا جدید می باشد. مطابق بند یک این ماده، کودک یا نوجوانی که "دولدونگ" دارد و در آلمان به دنیا آمده و یا قبل از آنکه 14 سالش تکمیل شود وارد آلمان شده است می تواند اقامت بگیرد، اگر:

1. شش سال است که بدون وقفه درآلمان زندگی میکند و "دولدونگ" یا "آفونتهالتس گشتاتونگ" داشته

2. شش سال بطور موفق در آلمان مدرسه گذرانده و یا در آلمان یک دوره تحصیلی و آموزشی را به پایان رسانده است

3. در صورتی که درخواست اقامت را بعد از تکمیل 15 سالگی و قبل از تکمیل 21 سالگی ارائه داده باشد.

و در صورتی که مشخص باشد که خود را در جامعه آلمان جا انداخته و با شرایط زندگی وفق داده باشد. تا زمانی که وی در حال گذراندن مدرسه یا دوره آموزشی یا دانشگاهی باشد، از شرط تامین درآمد از محل کار شخصی خودش صرفنظر می شود. اما از دادن اقامت خودداری خواهد شد، اگر معلوم شود که در گذشته نام و مشخصات غلط از خودش داده، یا تابعیت و هویت خود را اشتباه اعلام کرده بوده است.

به پدر و مادر یا تک والدۀ چنین کودک یا نوجوانی نیز اقامت داده می شود در صورتی که:

1. عدم اخراج او در گذشته به این دلیل نبوده باشد که او اطلاعات غلط در مورد تابعیت یا هویتش داده بوده است.

2. هزینه های زندگی اش را بتواند خودش و بدون کمک دولتی تأمین کند. اما از دادن اقامت خودداری خواهد شد اگر که وی در مدت اقامت در آلمان جرمی مرتکب شده و بخاطر آن محکوم شده باشد.

البته در تغییر دیگری، در ماده 60آ یک بند جدید، بند 2ب اضافه شده و در آن آورده شده است که اخراج پدر و مادر کودک یا نوجوانی که اقامت بر اساس ماده 25آ داده شده است، معلق می گردد. یعنی "دولدونگ" آنها تمدید می شود، ولی دیگر زیر فشار برای اخراج نخواهند بود.

- ماده 31 : بند یک این ماده در اساس برای مقابله با "ازدواج های مصلحتی" و در مقابله با آن تغییر کرده است.

1. کسی که بدلیل ازدواج یا ملحق شدن به همسر اقامت گرفته، زمانی میتواند اقامت مستقل از همسر دریافت کند که سه سال با همسرش بطور مشترک، زیر یک سقف زندگی کرده باشد. (این مدت در گذشته 2 سال بود).

ماده 37 : این بند در اساس در مقابله با ازدواج های اجباری تنظیم شده است و هدف آن بویژه مقابله با خانواده های متعصب مذهبی و سنتی می باشد که دختران خود را در سنین کودکی و نوجوانی از آلمان خارج و به کشور مبداء برگرداننده و در آنجا آنها را به عقد و ازدواج مردان بالغ در می آورند.

بند 2 آ : در صورتی که یک کودک یا نوجوان خارجی که در آلمان زندگی میکند از آلمان خارج شده و جلوی ورود دوباره آنرا بگیرند، در صورتی که حداکثر تا پایان 5 سال از زمان خروجش، مجددا به آلمان برگردد، اقامت دریافت خواهد کرد، در صورتی که شواهد نشان دهند که به دلیل تحصیل و نحوه زندگی اش در آلمان توانسته بوده با جامعه خودش را پیوند دهد.

در همین ارتباط به بند 4 ماده 51 نیز یک جمله اضافه شده و در آن مدت فوق از زمان خروج از آلمان 10 سال قید شده است.

- ماده 61: محدودیت مسافرت و تردد پناهجویان دارنده دولدونگ با اضافه شدن یک جمله کمی شُل تر شده است. در صورتی که کسی برای شرکت در مدرسه یا کلاس درس دانشگاه و دوره های آموزشی رسمی بخواهد محدوده خود را ترک کند، در این صورت مجاز خواهد بود.

برگرفته از انتگراسیون ایرانیان ساکن آلمان

---------------------------------------------------------------------------

افزایش شمار پناهجویان در آلمان و وضعیت متقاضیان ایرانی


Asyl

شمار متقاضیان پناهندگی در آلمان در ۸ ماهه نخست سال جاری میلادی آشکارا فزونی یافته است. پناهجویان ایرانی جزو بزرگترین گروه پناهجویان در آلمان هستند. ۵۰ درصد از متقاضیان ایرانی توانسته‌اند اجازه ماندن در آلمان را بگیرند.

دویچه وله (خبرگزاری آلمان): به گزارش وزارت کشور آلمان، از ژانویه تا اوت سال جاری میلادی، ۲۸ هزار و ۲۷۹ درخواست جدید پناهندگی به اداره رسیدگی به امور مهاجران و پناهجویان داده شده است. این تعداد ۲ / ۲۳ درصد بیشتر از همین دوره زمانی در سال گذشته بوده است.

تنها در ماه اوت امسال ۴۰۲۷ نفر از آلمان درخواست پناهندگی کرده‌اند که نشانگر ۱ / ۱۷ درصد افزایش نسبت به تعداد پناهجویان آلمان در ماه ژوییه ۲۰۱۱ است. همچنین این آمار افزایشی ۲‌۳ درصدی را نسبت به ماه اوت سال ۲۰۱۰ نشان می‌دهد.

اداره رسیدگی به امور مهاجران و پناهجویان در ماه اوت به درخواست پناهندگی ۳۳۶۴ نفر رسیدگی کرده و از آن میان ۶۴۲ درخواست را پذیرفته است. افزون بر این، این اداره در مورد ۲۲۸ نفر حکم ممنوعیت بازگرداندن به میهن‌شان را صادر کرده، چون تشخیص داده که خطر اعدام و شکنجه این افراد را در وطن‌شان تهدید می‌کند. همچنین این اداره درخواست پناهندگی ۱۶۹۴ نفر از پناهجویان را رد کرده است.

در مجموع در فاصله زمانی ژانویه تا اوت ۲۰۱۱، تعداد ۴۸۴۰ نفر در آلمان حق پناهندگی گرفته‌اند. در ۱۸۰۰ مورد حکم ممنوعیت بازگرداندن به میهن خود صادر شده است. اما قضات آلمانی ۱۶ هزار و ۳۵۶ درخواست پناهندگی را رد کرده‌اند.


پناهجویان ایرانی

اکثر پناهجویان آلمان اهل افغانستان هستند. پس از آن، به ترتیب شهروندان عراقی، ایرانی و صرب بیشترین متقاضیان پناهندگی در آلمان را تشکیل می‌دهند. همچنین شمار پناهجویان سوری در آلمان در حال افزایش است.

کریستوف امیر لینگناو، وکیل ایرانی-آلمانی گروهی از پناهجویان ایرانی، به دویچه وله گفت، شمار پناهجویان ایرانی در آلمان در سه دهه اخیر همیشه زیاد بوده، اما پس از برگزاری دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران در خرداد ۱۳۸۸ بر شمار متقاضیان ایرانی حق پناهندگی به شکل چشمگیری افزوده شده است.

به گفته لینگناو که با کانون پناهندگان سیاسی ایران در برلین همکاری می‌کند، بیشتر پناهجویان ایرانی را جوانانی تشکیل می‌دهند که در فاصله سنی ۲۰ تا ۴۰ سال هستند. عده‌ای از آنان دارای همسر و فرزندند، اما ناچار بوده‌اند خانواده خود را در ایران بگذارند و به تنهایی فرار کنند، چون نتوانسته‌اند به راحتی راه فرار برای همه خانواده بیابند. آنان می‌کوشند در صورت گرفتن پاسخ مثبت به درخواست پناهندگی‌شان، خانواده‌هایشان را نیز به آلمان بیاورند.

حمید نوذری، رئیس کانون پناهندگان سیاسی ایران در برلین، می‌گوید که پناهجویان ایرانی از قشرهای تحصیل‌کرده و شهری هستند و به نسبت ۵۰-۵۰ از هر دو جنس زن و مرد. وی می‌افزاید، در ۸ ماه نخست سال جاری میلادی، ۲۰۰۰ ایرانی درخواست پناهندگی کرده‌اند و در نتیجه آمار پناهجویان ایرانی نسبت به ۸ ماه اول سال پیش، رشدی ۵۰ درصدی داشته است.


دلایل پناهجویان ایرانی برای پناهندگی

لینگناو می‌گوید، دلایلی که بسیاری از آنان عرضه می‌کنند سیاسی است؛ برای مثال اینکه حین انتخابات به نفع نیروهای اپوزیسیون دولت فعالیت داشته‌اند. برخی از آنان برای احزاب مختلف ضد رژیم ایران کار کرده‌اند. غیر از این، برخی پناهجویان به خاطر نبود آزادی مذهب فرار کرده‌اند؛ از جمله بهایی هستند یا دوست داشته‌اند دین‌شان را عوض کنند و مسیحی شوند. به گفته لینگناو، بسیاری از آنان در اوین یا کهریزک بوده‌اند و به سختی شکنجه شده‌اند.

حمید نوذری، رئیس کانون پناهندگان سیاسی ایران در برلین، به دویچه وله می‌گوید، چون هم اکنون در ایران فشارهای سیاسی و اجتماعی به اقشار گوناگون مردم وارد می‌آید، دلایلی که پناهجویان برای گرفتن حق پناهندگی به دست می‌دهند، هم بسیار گوناگون است و انواع فعالیت‌ها یا فشارهای سیاسی و اجتماعی را دربرمی‌گیرد.

نوذری می‌افزاید، ابعاد رو در رو قرار گرفتن مردم با نیروهای دولتی در ایران بسیار گسترده‌تر از هنجارهای کلاسیک و شناخته‌شده، مثل عضویت در احزاب یا کانون‌های اجتماعی، است. نوذری به عنوان نمونه از اکسیون سازماندهی‌شده‌ی‌ آب‌بازی در فیس‌بوک در پارک در ماه گذشته در تهران نام برد یا مقاومت برخی از مردم در برابر جمع کردن بشقاب ماهواره‌ها را که توانسته به پیگرد و آزار شرکت‌کنندگان در اکسیون یا مقاومت‌کنندگان در برابر نیروهای دولتی بیانجامد.


مشکل‌های پذیرش درخواست پناهندگی ایرانیان

حمید نوذری می‌گوید، در حال حاضر یکی از مشکلاتی که مدافعان حقوق پناهندگان در آلمان با آن روبرو هستند، قبولاندن این مسئله به دادگاه است که در ایران سرکوب ابعادی بسیار وسیع دارد و مواردی غیرکلاسیک را نیز دربرمی‌گیرد. وی می‌افزاید، اگر در گذشته تلاش این بود که نشان دهیم عضو بودن در کمپین یک میلیون امضا در ایران اغلب منجر به پیگرد و زندان می‌شود، اکنون می‌کوشیم ثابت کنیم که موارد سرکوب آزادی در حرکت و انتخاب سبک زندگی نیز زیستن در ایران را با خطر رویارویی با نیروهای دولت و آزار و شکنجه همراه می‌سازد و در نهایت می‌تواند منجر به تصمیم برای فرار از وطن شود.

کریستوف امیر لینگناو، وکیل گروهی از پناهجویان ایرانی، در مورد موانع قانونی پذیرش درخواست پناهجویان در آلمان چنین می‌گوید: «مهم‌ترین مشکل این است که طبق قوانین موجود وقتی یک متقاضی پناهندگی از وطن‌اش خارج شده و به کشور یا کشورهای دیگری سفر کرده یا حتی ویزای یکی از کشورهای اروپایی عضو قرارداد شنگن را گرفته بوده، و پس از آن در آلمان درخواست پناهندگی کرده، آلمان اساسا تصمیم می‌گیرد او را به کشوری که نخست به آن سفر کرده بازگرداند. دفاع از موکل در این موارد آسان نیست، چون راه‌ها بسته است.»

با وجود سدهای قانونی و مشکل‌هایی که بر سر راه پذیرش درخواست پناهندگی متقاضیان وجود دارد، به گفته حمید نوذری، حدود ۵۰ درصد از پناهجویان ایرانی توانسته‌اند با عرضه دلایل خود مبنی بر اینکه جانشان در صورت بازگشت به ایران در خطر است، اجازه ماندن در آلمان را بگیرند.


بشنوید: گزارش رادیو فردا از افزایش شمار پناهجویان ایرانی در آلمان
________________________________________________________________________

افزایش 24.5 درصدی ایرانیان پناهجو در نیم سال اول سال 2011 در کشورهای صنعتی

دفتر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل مستقر در ژنو روز 18 اکتبر گزارش نیم سال 2011 خود در ارتباط با آمار پناهجویان در 44 کشور صنعتی جهان را منتشر نمود. این گزارش برای نیم سال اول سال 2011 در مورد پناهجویان ایرانی تاکید میکند که برای نخستین بار از سال 2006 ایران بار دیگر جزء پنج کشور اول جدول قرار گرفته که بیشترین پناهجویان از آنجا می آیند. در این محدوده زمانی تقریبا 7600 درخواست پناهندگی از شهروندان ایرانی در کشورهای صنعتی ثبت شده که در مقایسه با نیم سال اول سال 2010 (6100 نفر) با 1500 درخواست اضافه، افزایشی معادل 24.5 % را نشان می دهد.

بر اساس این گزارش آلمان با 1.400 درخواست و بریتانیا با 1300 درخواست پناهندگی، مقصد اصلی ایرانیان پناهجو بوده اند. یک مقصد مهم دیگر ایرانیان پناهجو کشور استرالیا بوده است. میزان تقاضای پناهندگی ایرانیان در این کشور از 340 مورد در نیم سال اول سال 2010 به 940 مورد درخواست در نیم سال اول سال 2011 افزایش پیدا کرده که تقریبا سه برابر می باشد.

مطابق این گزارش ده کشور اول که متقاضیان پناهندگی از آنجا میایند به ترتیب عبارتند از(اعداد داده شده در اصل گزارش روند شده است): افغانستان با 15.300 پناهجو، چین: 11700 پناهجو، صربستان و کوزو: 10300 پناهجو، عراق 10100 پناهجو، ایران: 7600 پناهجو، فدراسیون روسیه: 7400 پناهجو، پاکستان: 7300 پناهجو، سومالی: 900 پناجو، اریتره: 5800 پناجو و نیجریه با 5400 پناهجو.

در شش ماه اول سال 2011 مجموعا 198300 درخواست پناهندگی دراین کشورها به ثبت رسیده است که در مقایسه با شش ماه اول سال 2010 (169300 درخواست) 17 درصد افزایش را نشان میدهد. کمیساریای عالی پناهندگان ارزیابی میکند که شمار درخواست های پناهندگی تا پایان سال 2011 به 420000 خواهد رسید. اکثر آورگان و پناهجویان در جهان در کشورهای همسایه خود پناه می جویند. در حالی که مطابق ارزیابی های کمیساریای عالی امور پناهندگان 80% آورگان و پناهجویان در کشورهای در حال توسعه سکنی می جویند، تنها درصد کمی از آنها موفق می شوند که خود را به کشور های صنعتی برسانند.

در مقایسه بین قاره ها در بین کشور های صنعتی، اروپا با 73% پذیرای بیشترین پناهجویان بوده است. در بین کشورهای صنعتی، اصلی ترین کشورهای مقصد پناهجویان به ترتیب عبارتند از:

ایالات متحده آمریکا با 36400 درخواست ثبت شده پناهندگی،
فرانسه: 26100،
آلمان: 20100،
سوئد: 12600،
بریتانیا: 12200 درخواست به ثبت رسیده پناهندگی.

________________________________________________________________________

پناهجویان ایرانی در یونان: لب‌های دوخته، چشم‌های منتظر

 

روز جمعه، ۲۲ مرداد، پلیس یونان به تحصن و اعتصاب غذای جمعی از پناهجویان ایرانی در برابر دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در آتن حمله کرد. بعضی از این پناهجویان ماه‌هاست در انتظار رسیدگی به درخواست پناهندگی خود هستند.

جمعه‌ی گذشته، در نوزدهمین روز اعتصاب غذای پناهجویان ایرانی، پلیس یونان دو تن از آن‌ها را به نام‌‌های وحید فرشباف و حمید صادقی به طور موقت بازداشت و سپس آزاد کرد. حمید صادقی، پناهجوی ایرانی، از مدتی پیش لب‌های خود را به نشانه‌ی اعتراض به طولانی شدن رسیدگی به روند درخواست پناهندگی و وضعیت خود به یکدیگر دوخته است. پناهندگانی از این دست اغلب به دلایل سیاسی و اجتماعی و به ویژه پس از انتخابات جنجال‌برانگیز ریاست جمهوری سال گذشته، از ایران گریخته‌اند.

Athen-Iranian-Refugess-HamidSadeghi
حمید صادقی(وسط)، پناهجویی که لبهای خود را دوخته است

 

وضعیت مبهم پناهندگان


سمکو محمدی، از کردهای ایرانی است که به دلیل فعالیت‌های سیاسی و همکاری با گروه‌های چپگرا از ایران گریخته و در انتظار صدور برگه‌ی پناهندگی در کشور یونان به سر می‌برد.

او درباره‌ی روند صدور اجازه‌‌ی پناهندگی و تمدید آن به دویچه‌وله می‌گوید: «پنج سال است که در یونان هستم، در حال حاضر برگه‌ی اقامتی در اختیار ما قرار داده‌اند که هر شش ماه آن را تمدید می‌کنیم. روی آن عبارت درخواست پناهندگی سیاسی به چشم می‌‌خورد. ما همه منتظر جوابیم بعضی یک سال، بعضی دو سال و بعضی بیشتر در انتظار پاسخ مسئولان یونانی هستند و تا آنجا که من آمارهای وزارت کشور یونان را مطالعه کرده‌ام، اینجا سالانه کم‌تر از پنج نفر پاسخ قانع‌کننده‌ای به درخواست خود دریافت می‌کنند. اینجا کسی به کار پناهندگان رسیدگی نمی‌کند. بسیاری از آن‌ها مشکل مسکن دارند و معمولا در گروه‌های ده تا پانزده نفری در مکان‌های اجاره‌ای زندگی می‌کنند.»

از سوی دیگر در میان این پناهندگان افرادی نیز هستند که بدون پیش زمینه‌ی سیاسی از ایران خارج شده‌اند و در وضعی مبهم به سر می برند.

علی ساحلی یکی از این جوان‌هایی است که سه سال پیش برای رسیدن به وضع اجتماعی بهتر ایران را ترک کرده و خود را از راه ترکیه به یونان رسانده است. او درباره‌ی شیوه‌ی رفتار پلیس یونان پس از دستگیری خود می‌گوید: «پلیس یونان پس از دستگیری ما را به شدت کتک زد و به اداره‌ی پلیس منتقل کرد. در آنجا از ما انگشت‌نگاری کردند و پس از مدتی برگه‌ای دریافت کردیم که مضمون آن اخراج از یونان بود.»

Athen-Iranian-Refugess

پناهجویان ایرانی در آتن

 

در برابر خشونت عریان

پناهجویان ایرانی گاهی قادر به دفاع از خود در برابر خشونت پلیس نیستند و ناگزیر رفتاری محتاطانه در برابر نیروهای امنیتی و پلیس یونان در پیش می‌گیرند.

سمکو محمدی، درباره‌ی علت احتیاط برخی از پناهجویان ایرانی در برخورد با پلیس یونان می‌افزاید: «سفارت ایران در یونان هم مانند سایر کشورها افراد خاص خود را در میان مردم دارد. وقتی پناهجویان برگه‌ی اقامت مطمئنی نداشته باشند، مدام از این می‌ترسند که مجبور شوند به ایران برگردند. به همین دلیل اینجا با احتیاط کامل رفتار می‌کنند.»

حمید نوذری، رئیس کانون پناهندگان سیاسی ایران در برلین، در گفت‌و‌گو با دویچه وله بخشی از مشکل را ناشی از نبود همکاری‌های اداری لازم در یونان و رعایت نشدن مقررات می‌داند. او می‌گوید: «یونان از چند ماه پیش تبدیل به مفری برای ایرانی‌ها یا افغانی‌هایی شده است که از این دو کشور می‌گریزند. مشکلاتی که پناهندگان ایرانی دارند، به عدم آمادگی زیربنایی دولت یونان برای سیاست حداقلی ‌پناهجوپذیری برمی‌گردد که با استانداردهای حداقلی اتحادیه‌ی اروپا و حقوق بشر سازگار باشد. این کشور قانونی به نام پناهندگی دارد، اما مشخصات اصلی این قانون و جزئيات لازم برای دعوت به مصاحبه و مسئول پرونده‌ی فرد رعایت نمی‌شوند. برای تأمین نیازهای اولیه مانند خوراک و سرپناه و هزینه‌ای که فرد بتواند با آن زندگی خود را بگذراند، کاری برای پناهجویان به انجام نمی‌رسد.»

نبود صندوق ویژه‌ی پناهجویان ایرانی

با وجود مشکلات مالی بسیار پس از فرار از ایران برای بسیاری از پناهجویان، هنوز صندوق ویژه یا نهاد مالی مستقلی در خارج از ایران برای حمایت مالی مستقیم از چنین افرادی شکل نگرفته است. حمید نوذری درباره‌ی چنین امکانی، کمک‌های مالی مستقیم بستگان این افراد در خارج ایران را موثرتر از تلاش‌های پراکنده برای کمک‌های اقتصادی و تشکیل صندوقی مستقل می‌داند.


به گفته‌ی شاهدان عینی، ایرانیانی که روز جمعه‌ی گذشته در برابر کمیساریای عالی پناهندگی سازمان ملل دست به اعتصاب غذا زده بودند، قصد دارند به اعتراض خود ادامه دهند. با این‌حال تضمینی برای پایان وضع مبهم آن‌ها وجود ندارد.

منبع: رادیو آلمان (دویچه وله)

________________________________________________

آلمان پناهجویان ایرانی بیشتری می‌پذیرد

آلمان قصد دارد پناهجویان ایرانی بیشتری بپذیرد. سخنگوی وزارت کشور آلمان روز شنبه (۲۴ ژوئيه) گفت که آلمان یک گروه ۱۲ نفره از پناهجویان دگراندیش ایرانی را پذیرفته است. این پناهجویان نخستین افراد از گروهی پنجاه نفره هستند.

آلمان از اواسط ماه ژوئن تا کنون دوازده ایرانی دگراندیش را پناه داده است. یک نفر دیگر هم در روزهای آینده وارد آلمان خواهد شد. افزون بر آن، اداره‌ی کل امور مهاجرت و پناهندگی در آلمان، ۲۶ تن دیگر را نیز برگزیده است. پرونده‌ی ۱۱ تن دیگر نیز هنوز در دست بررسی است.

به گزارش رسانه‌های آلمانی، این دگراندیشان ایرانی از هواداران «جنبش سبز» برآمده از تظاهرات مردمی یک‌سال گذشته هستند که رژیم جمهوری اسلامی آن را سرکوب کرد. این افراد پس از سرکوب جنبش به ترکیه گریختند.

پیش‌تر هفته‌نامه‌ی آلمانی «اشپیگل» گزارش داده بود که آلمان قصد دارد بین ۱۰ تا ۲۰ ایرانی دگراندیش را در خاک خود پناه دهد. وزارت کشور آلمان رقمی ذکر نکرده و صرفا گفته بود که درخواست پناهندگی این افراد «مورد به مورد» بررسی خواهد شد.

انتقاد از «همبستگی ناچیز»

آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان پس از سرکوب خونین تظاهرات مردمی در ایران، همبستگی دولت آلمان را با قربانیان این رویداد اعلام کرد. ولی شماری از شخصیت‌های آزادیخواه و فعالان حقوق‌بشر در آلمان، اقدامات دولت این کشور را در مورد پناهجویان ایران ناکافی می‌دانند. به گفته‌ی آنان، سخنان دولتمردان آلمانی در همبستگی با قربانیان حوادث یک سال گذشته در ایران، تا کنون پشتوانه‌ی عملی کافی نداشته است.

به گفته‌ی هایو فونکه، سیاست‌شناس دانشگاه برلین، هم اکنون حدود ۴۰۰۰ ایرانی گریخته از میهن در ترکیه بسرمی‌برند و منتظر پذیرفته شدن از سوی یک کشور سوم هستند. به باور وی، رقم ۵۰ نفری که دولت آلمان برای پذیرش پناهجویان ایرانی اعلام کرده بسیار ناچیز است. تازه این رقم در آغاز ۲۰ نفر بود و پس از بحث‌ها و جدل‌های فراوان به ۵۰ نفر افزایش یافت. به گفته‌ی فونکه، این در حالی است که کشوری مانند نروژ تا کنون ۱۵۰ ایرانی گریخته به ترکیه را در خاک خود پناه داده است.

فولکر بک، سخنگوی کمیسیون حقوق بشر حزب سبزهای آلمان، پذیرش ۵۰ نفر ایرانی دگراندیش را «نخستین گام مهم ولی ناکافی» دولت می‌داند. به گفته‌ی وی، آلمان قاعدتا می‌بایست در میان کشورهای اتحادیه‌ی اروپا، بیشترین سهم را برعهده می‌گرفت، ولی چنین نشد. وی از «تصمیم‌گیری بسیار دیر» در باره‌ی ایرانیان دگراندیش گریخته به ترکیه انتقاد کرد.

هایو فونکه خاطر نشان می‌سازد که از اوایل سال جاری موارد مشخصی از فراریان ایرانی به ترکیه وجود داشته که در زندان‌های جمهوری اسلامی به شدت مورد اذیت و آزار قرار گرفته و شکنجه شده بودند. خود این سیاست‌شناس آلمانی در همکاری با ایرانیان تبعیدی فهرستی از افرادی تهیه کرده بود که رژیم جمهوری اسلامی حقوق بشر را در مورد آنان به شدت نقض کرده بود. وی تاکید می‌کند که این افراد در خاک ترکیه به هیچ وجه از دست ماموران امنیتی ایران در امان نبوده‌ و نیستند.

نقض حقوق بشر هر چه دورتر بهتر!

وزارت کشور آلمان اتهام تاخیر در تصمیم‌گیری برای پذیرش پناهجویان ایرانی را رد می‌کند. سخنگوی این وزارتخانه گفت که آلمان در ماه مارس سال جاری، برای پذیرش پناهجویان ایرانی آمادگی اعلام کرده و نخستین پناهجویان را در ماه ژوئن به خاک خود پذیرفته است. وی افزود که بدین‌منظور باید بررسی‌های دقیقی انجام می‌شد و نمی‌توان درخواست پناهندگی را مانند فهرستی دید که در آن موضوع با پاسخ آری یا نه فیصله می‌یابد. به گفته‌ی این سخنگو، همچنین انتقال پناهجویان از ترکیه به آلمان نیازمند هماهنگی با مقامات ترکیه است.

در مقابل، برند مسوویچ از سازمان «پرو آزیل» معتقد است که تاخیر دولت آلمان را برای پذیرش پناهجویان ایرانی تنها نمی‌توان با موانع اداری و اجرایی توضیح داد و آلمان حتا قادر است هزاران پناهجو را در خاک خود بپذیرد.

فولکر بک، از حزب سبزها نیز، سیاست دولت ائتلافی احزاب مسیحی و لیبرال‌در آلمان در رابطه با حقوق بشر را به سالن سینما تشبیه می‌کند که در آن آدم هر چه از پرده دورتر باشد تصاویر را بهتر می‌بیند. به گفته‌ی وی، دولت آلمان نقض حقوق بشر را هر چه دورتر رخ دهد بهتر می‌بیند. ولی هر چه این نقض حقوق بشر نزدیک‌تر روی دهد، آمادگی این دولت برای پذیرش پیامدهای آن نیز کمتر می‌شود.

خبرگزاری آلمان؛ 24 ژوئیه 2010 میلادی

________________________________________________

افزایش 258 درصدی تقاضای پناهندگی ایرانیان در آلمان در شش ماه اول سال 2010

بنابر اطلاعیه وزارت کشور آلمان میزان پناهجویان ایرانی در آلمان در شش ماه اول سال 2010 در مقایسه با مدت مشابه در سال 2009 ، 257.9% افزایش داشته است. میزان پناهجویان ایرانی در آلمان که درخواست آنها در شش ماه اول سال 2010 ثبت شده است 952 نفر است که در مقایسه با شش ماه مشابه در سال 2009 ( 369 نفر)، با 583 درخواست اضافه، رشدی معدل 258% را نشان میدهد.

 

مطابق این گزارش در جدولی که ده کشور اصلی را مشخص میکند، پناهجویان ایرانی بعد ازعراق و افغانستان در ردیف سوم قرار میگرند. در شش ماه اول سال 2010 در مجموع 15.579 نفر در آلمان تقاضای پناهندگی داده اند.

میزان متقاضیان پناهندگی در شش ماه اول سال 2010 در آلمان نسبت با شش ماه اول سال 2009، 25% افزایش داشته که بیشترین افزایش مربوط به پناهجویان عراقی، افغانی و ایرانی می باشد.
در این محدوده زمانی اداره فدرال در امور مهاجرین و پناهندگان، به 19.867 درخواست (جدید و قدیمی) رسیدگی کرده که در این بین 2.759 مورد، درخواست مجدد از سوی پناهندگانی است که یک بار درخواستشان در گذشته رد شده بوده است. در این بین تنها 292 نفر( 1.5%) قبولی پناهندگی سیاسی براساس ماده 16آ قانون اساسی دریافت کرده اند. 18.6% از پناهجویان قبولی بر اساس کنوانسون ژنو دریافت کرده اند. به 7.2% نیز اقامت به دلایل انسانی داده شده است. 51.4% از درخواست ها رد شده و 22.8% درخواست ها نیز هنوز در دست رسیدگی می باشند.

ایرانیان پناهجو با 10.1% بالاترین میزان قبولی پناهندگی سیاسی بر اساس ماده 16آ قانون اساسی را داشته و از این نظر در بین کل پناهجویان در ردیف اول قرار دارند. قبولی ایرانیان بر اساس کنواسیون ژنو (بند یک ماده 60 قانون اقامت آلمان) 43.2% بوده است که بعد از سومالی و عراق در ردیف سوم قرار دارد. 3.2% از ایرانیان پناهجو نیز اقامت به دلیل انسانی گرفته اند. (بندهای 2 و3 و5 و7 از ماده 60 قانون اقامت).


به نقل از سایت انتگراسیون

ارقام دقیق را از اینجا ببینید

________________________________________________

مصوبه شورای شهر دوسلدورف در پذیرش 50 پناهجوی ایرانی سهمیه ای سازمان ملل

در یک پیشنهاد مشترک از سوی فراکسیون احزاب سبز و سوسیال دمکرات های شورای شهر دوسلدورف، این شورا با پذیرش 50 پناهجوی ایرانی موافقت کرد. در نامه ای که به تاریخ 08.07.2010 از سوی این دو فراکسیون برای شهردار شهر دوسلدورف ارسال شده بود از وی خواسته بودند این موضوع در دستور کار جلسه شورای شهر مطرح شود. این پیشنهاد در جلسه روز 09.07.2010 مطرح و به اتفاق آراء مورد تصویب قرار گرفت.

اینک یک نماینده حزب سبزها در شورای شهر دوسلدورف از سایر شهرها در آلمان خواسته است تا به عنوان همبستگی با مبارزات مردم در ایران برای دمکراسی، از این شهر الگو گرفته و سهمیه پناهجویان ایرانی را برای شهر خود به تصویب برسانند.


شهر دوسلدورف در حالی اقدام به تصویب پذیرش 50 پناهجوی ایرانی گرفته که وزیر کشور آلمان قبلا همین رقم را برای کل کشور اعلام کرده بود. در نامه مشترک فراکسیون سبز و قرمز شهر دوسلدورف به شهردار این شهر با اشاره به اینکه بیش از 4000 ایرانی پناهجو در ترکیه به سر می برند، تاکید شده که رقم اعلام شده از سوی دولت بسیار پائین است.


لازم به یادآوری است که تصویب چنین مصوبه ای در شورای شهر دوسلدورف هیچ الزام فوری به همراه ندارد. دولت آلمان هر ساله تعدادی پناهجو را تحت عنوان "پناهجوی سهمیه ای سازمان ملل" می پذیرد. این پناهجویان در کشورهای خارج از آلمان قرار دارند. در مورد "پناهجویان ایرانی سهمیه ای"، منظور در اساس پناهجویانی می باشد که در حال حاضر در ترکیه بسر می برند. حل و فصل امور اجرائی این کار با وزارت کشور آلمان می باشد نه شهرداری دوسلدورف. از این رو اگر چه این خبر بسیار خوشحال کننده است و می تواند در آینده عملی شود، اما تاثیر فوری نداشته و تا عملی شدن فاصله بسیار دارد. این اقدام بیشتر یک عمل سمبولیک در همبستگی با مردم ایران و در اعتراض به بی عملی دولت آلمان در پذیرش پناهجویان ایرانی است.


باید امیدوار بود تا شهرهای دیگر نیز از دوسلدورف ایده گرفته و نهایتا دولت آلمان میزان پذیرش پناهجویان ایرانی سهمیه ای کمیساریای عالی پناهجویان سازمان ملل از ترکیه یا دیگر کشور ها را افزایش دهد.


به نقل از سایت انتگراسیون

_______________________________________________________
_______________________________________________________

جزئیات پذیرش پناهندگی ایرانیان توسط دولت آلمان

حدود دو هفته پیش دولت آلمان اعلام کرد به نشانه همبستگی با مردم ایران تعدادی از پناه‌جویان ایرانی را که به دلیل شرایط سیاسی کشورشان را ترک کرده‌اند می‌پذیرد. اینکه این پذیرش شامل چه کسانی می‌شود و چگونه به اجرا درخواهد آمد، سوالاتی است که بخش فارسی دویچه وله از وزارت کشور آلمان و کارشناسان در امور پناهندگی پرسیده است

پس از برگزاری انتخابات ریاست جهموری ایران در تابستان سال گذشته، تعداد زیادی از ایرانیان به خصوص روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی به دلیل شرایط سخت امنیتی حاکم در ایران به خارج از کشور پناه بردند. تعدادی از آنها توانسته‌اند خود را به کشور آلمان برسانند و تقاضای پناهندگی کنند.

"گابریل هرمانی" سخنگوی وزارت کشور آلمان روز ۸ مارس در کنفرانسی خبری در برلین با ابراز نگرانی از نقض حقوق بشر در ایران اعلام کرد که در حال حاضر با تقاضای بسیاری از ایرانیانی که در آلمان درخواست پناهندگی کرده‌اند موافقت شده است.

اما در عین حال شمار قابل توجهی از این افراد که به دلایل مختلف در ایران در معرض تهدید و سرکوب قرار داشتند، تنها در فرصتی کوتاه توانسته‌اند خود را به کشورهای همسایه ایران از جمله ترکیه و عراق برسانند و هم‌اکنون به ‌طور موقت در این کشورها به‌سر می‌برند. "گابریل هرمانی" در این باره افزود که این وزارتخانه قصد دارد با همکاری نزدیک‌تر با وزارت امور خارجه آلمان تعدای از این ایرانیان را به عنوان پناهنده در آلمان بپذیرد. انتخاب این افراد از سوی دولت آلمان با همکاری تنگاتنگ دفتر امور پناهندگان سازمان ملل (UNHCR) صورت می‌گیرد.

حمید نوذری، مسئول کانون پناهندگان در برلین در مورد اظهارات سخنگوی وزرات کشور آلمان می‌گوید: «منظور وزارت کشور از خارج، ترکیه و شمال عراق است و از طرف دیگر اعلام کردند که این تصمیم شامل تمام متقاضیان نخواهد شد. یعنی موارد مشخصی که دلائل پناهندگی آنها برای دولت آلمان مدلل باشد، ‌پذیرفته می‌شوند.»

"موارد مشخص و مدلل" چیست؟

"هندریک لورگس"، یکی از سخنگویان وزارت کشور آلمان در واکنش به این سوال که منظور از "موارد مشخص و مدلل" چیست و شامل چه افرادی می‌شود گفت که نمی‌تواند پاسخی بدهد زیرا این موضوع همچنان در دست بررسی و هنوز تصمیم نهایی در مورد آن گرفته نشده است.

به طور کلی گرفتن پناهندگی در آلمان در سالهای اخیر بسیار دشوار شده است و متقاضی باید دلائل سیاسی محکمی را برای گرفتن پناهندگی ارائه دهد. ناهید کشاورز، مددکار امور پناهندگان در شهر کلن در مورد دلائل قابل پذیرش برای دریافت پناهندگی می‌گوید: «هر کسی باید دلائل شخصی خود را ارائه دهد یعنی هر فرد به طور مشخص باید توضیح دهد که به چه دلیل تحت فشار قرار گرفته، چگونه از شرایط سیاسی و اجتماعی لطمه دیده، تحت تعقیب قرار گرفته و مجبور به ترک کشور شده است.»

پس از انتخابات ریاست جمهوری در سال گذشته زندگی شمار چشم‌گیری از افراد با سرعتی زیاد ناگهان تغییر کرد. این افراد که تعداد زیادی روزنامه‌نگار در بین آنها دیده می‌شود، مجبور شده‌اند در شرایطی بسیار دشوار و به‌طور اضطراری ایران را ترک کنند. به گفته حمید نوروزی، در سال گذشته میلادی بیش از چهار هزار ایرانی به دفتر امور پناهندگان سازمان ملل در ترکیه مراجعه و تقاضای پناهندگی کرده‌اند.

مقررات شنگن

بنا بر قوانین پناهندگی آلمان، تقاضای پناهندگی کسانی مورد بررسی قرار می‌گیرد که پیش از آمدن به آلمان در کشورهای عضو اتحادیه اروپا و همچنین در "کشورهای ثالث" نبوده باشند. کشورهای ثالث کشورهایی هستند که در فهرست وزارت کشور آلمان جزو کشورهای امن محسوب می‌شوند.

حمید نوذری نیز در این مورد می‌افزاید: « بنا بر قرارداد شنگن، پرونده افرادی که در دیگر کشورهای عضو این قرارداد توقف داشته‌اند، بدون بررسی به آنجا پس فرستاده می‌شود و این افراد بایستی در آن کشور درخواست پناهندگی کنند. ولی این قانون شامل حال کسانی که در کشورهایی مانند ترکیه و عراق هستند نمی‌شود.»

حمید نوذری به افرادی که از ایران خارج شده و در حال حاضر در کشورهای غیر اروپایی به سر می‌برند توصیه می‌کند که برای درخواست پناهندگی به سازمان‌های مدافع حقوق پناهندگان رجوع کنند، یا اینکه پرونده خود را به سفارت‌ یا کنسول‌گری آلمان ببرند.

منبع: دویچه وله
_________________________________________________________

گزارش تلویزیون آلمان از وضعیت پناهجویان ایرانی در ترکیه

شبکه تلویزیونی <3sat>در گزارشی در 11 ژوئن 2010 به وضعیت تنی چند از جوانانی که از ایران فرار کرده اند پرداخت. در این گزارش با چند نفر از دانشجویان و فعالین سیاسی که سال گذشته در ایران در تظاهرات شرکت داشته اند مصاحبه شده که اکنون در ترکیه بسر می برند. آنها از شکنجه و تجاوز بر خود سخن می گویند.

گزارشگر می گوید از سال گذشته تا کنون هزاران نفر از ایران فرار و اکنون در ترکیه به سر می برند. خبرنگار با یک گروه هشت نفره از آنها که با هم و بطور گروهی در شرایط سخت و نامعلومی در ترکیه به سر می برند مصاحبه می کند. یک دختر 25 ساله دانشجو که در تظاهراتی در آذر 88 دستگیر شده بود پاهای خود را نشان می دهد که هنوز جای زخم هائی که به دلیل خاموش کردن سیگار بر روی آنها ایجاد شده دیده می شود. او شرح میدهدکه وقتی میگفتم تشنه هستم بر روی من ادرار می کردند و مرا مجبور میکردند تا آنرا بخورم و بعد آلت تناسلی شان را به زور در دهانم می کردند...

یک دختر جوان دیگر به نام تانیا احمدی که وبلاگ نویس بوده میگوید بعد از دستگیری چشم مرا بسته بودند و بیش از ده ساعت مرا بازجوئی کرده و به شدت می زدند و شکنجه میکردند بطوری که از یک گوش ناشنوا شدم. خونریزی داخلی کردم. بازجو ها به من گفتند به پدرت زنگ می زنیم تا با او صحبت کنی ولی پای تلفن مرا شکنجه می کردند تا او بشنود. او سکته قلبی کرد.

در اینجا گزارشگر توضیح می دهد که این پناهجویان مدت هاست که منتظر خروج از ترکیه (به مقصد کشور های غربی) هستند. گزارشگر ادامه میدهد: وضعیت این پناهجویان برای دولت آلمان روشن است و سپس گفته های وزیر کشور آلمان در چند ماه قبل را پخش میکند که می گوید: "ما قصد داریم به این دسته از پناهجویان پناهندگی بدهیم قبلا بیست نفر را مورد نظر داشتیم، اما بعد از صحبت با وزرای داخله ایالت ها، آنها موافقت کردند که پنجاه نفر از این پناهجویان را بپذیریم." گزارشگر می افزاید، اما منتقدین این رقم را کافی نمی دانند و اصلا هم مشخص نیست که این افراد بر اساس چه شاخص هائی انتخاب شده و چه مدت طول میکشد تا آمدنشان به آلمان حل و فصل شود. در همین حال وضعیت پناهجویان پیوسته وخیم تر می شود و آنها حتی در ترکیه نیز دیگر احساس امنیت نمی کنند.

در اینجا گفته های یک پسر جوان دیگر از همین گروه از پناهجویان پخش می شود. او دست هایش را نشان می دهدکه بدلیل ضربه های میل گرد طوری زخمی شده بوده است که هنوز آثار آن باقی مانده است. وی می گوید: در یک تظاهرات توسط بسیجی ها دستگیر شدم، دست و پایم را بستند و با باتوم به دفعات به من تجاوز کردند. وقتی می خواستم مقاومت کنم حالم خراب شد و طوری با باتوم به کله ام ضربه زدند که دچار خونریزی مغزی شدم. وقتی فرار کرده و به اینجا در ترکیه آمدم یک بار همان متجاوز به خودم را در ماشینی دیدم و شناختم...

ترجمه: حنیف حیدرنژاد، سایت انتگراسیون

فیلم مربوطه:

درهمین رابطه:

نگاهی به وضعیت پناهجویان هم‌جنس‌گرای ایرانی در ترکیه

________________________________________________________

آمار سازمان ملل از ایرانیان پناهجو در سال 2009 در جهان؛ 10.237 نفر در 34 کشور

UNHCR

کمیساریای عالی امور پناهندگان سازمان ملل در گزارش سالیانه خود اقدام به انتشار آمار پناهجویان در جهان نموده است. مطابق این گزارش از مجموع 349.209 نفر پناهجو در کل جهان، 10.237 درخواست متعلق به پناهجویان ایرانی می باشد که در 34 کشور جهان به ثبت رسیده است. به این ترتیب شمار پناهجویان ایرانی در سال 2009، 526 نفر کمتر از سال قبل از خود می باشد.


ده کشور اصلی مقصد پناهجویان ایرانی به ترتیب عبارتند از:
- ترکیه: 1.825 نفر
- بریتانیای کبیر: 1.575 نفر
- آلمان: 1.154 نفر
- سوئد: 1.144 نفر
- بلژیک: 679 نفر
- نروژ: 537 نفر
- هلند: 320 نفر
- استرالیا 303 نفر
- اطریش: 299 نفر
- دانمارک: 274 نفر

در تقسیم بندی جغرافیایئ/ قاره ای به ثبت رسیده، پراکندگی ایرانیان پناهجو به ترتیب اینگونه بوده است:
- اروپا: 9.197 نفر
- ایالات متحده آمریکا و کانادا: 669 نفر
- استرالیا و نیوزلند: 327 نفر
- ژاپن و کره جنوبی: 44 نفر


یادآور می شود که بعد از سرکوب جنبش آزادیخواهانه مردم ایران توسط رژیم جمهوری اسلامی، شاهد موج جدید و گسترده ای از فرار از کشور بوده ایم، به نحوی که برای مثال در سال 2009 در آلمان شمار پناهجویان ایرانی با 43 درصد افزایش همراه بوده است. باید توجه داشت که آمار سازمان ملل تنها شامل مواردی میباشد که توسط کشورها به این نهاد اعلام شده است. تجربه نشان داده است که بسیاری از پناهجویان ایرانی پس از خروج از کشور در کشورهای ترانزیت(ترکیه، پاکستان، آذربایجان، امارات متحده، مالزی و برخی کشور های شرق اروپا) درخواست پناهندگی خود را ارائه نمی دهند و در تلاشند تا بتوانند خود را به افراد فامیل و بستگان خود در مقصد اصلی برسانند.


در مورد آمار پناهجویان ایرانی در آلمان مطابق گزارش رسمی اداره فدرال در امور مهاجرت و پناهندگی آلمان، در سال 2009، 1.170 نفر ایرانی درخواست پناهندگی داده اند. علت اختلاف بین آمار سازمان ملل با دولت آلمان مشخص نمی باشد

جدول آمار پناهجویان ایرانی در جهان به تفکیک کشورها

سایت انتگراسیون- حنیف حیدرنژاد

_________________________________________________________

آلمان به مخالفان دولت ایران پناهندگی می‌دهد

دولت آلمان با ابراز نگرانی شدید خود نسبت به نقض حقوق بشر در ایران اعلام کرد، قصد دارد به آن دسته از مخالفان حکومت ایران که در صورت بازگشت به کشورشان تحت تعقیب قرار خواهند گرفت، پناهندگی سیاسی اعطا کند.

به گزارش خبرگزاری آلمان یکی از سخنگویان وزارت کشور آلمان روز دوشنبه با اعلام این خبر افزود، این تصمیم در پی رایزنی با وزارت خارجه آلمان اتخاذ شده و شامل «موارد خاص و مستند» است.

وی با بیان این که دولت فدرال آلمان عمیقاً نگران وضعیت حقوق بشر در ایران است، اظهار داشت، پذیرش مخالفان رژیم ایران و ایرانیان در معرض خطر «نشانه همبستگی و حمایت» از آنها است.

سخنگوی وزارت کشور آلمان بدون بیان جزییات بیشتر در باره پناه‌جویان ایرانی که قرار است از سوی دولت آلمان به عنوان پناهنده پذیرفته شوند، اعلام کرد، مقام‌های آلمانی در این باره که به چه کسانی پناهندگی بدهند با کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد رایزنی خواهند کرد.

پیشتر نیز اداره مهاجرت و پناهندگان آلمان اعلام کرده بود، به دنبال رویدادهاى پس از انتخابات ریاست جمهورى و سرکوب معترضان به نتایج انتخابات در ایران، بر شمار ایرانیانى که از آلمان تقاضاى پناهندگى مى‌کنند، به شدت افزوده شده است.

بر این اساس در سال ۲۰۰۹ میلادى ۱۱۷۰ نفر از شهروندان ایرانى از آلمان تقاضاى پناهندگى کرده‌اند که این میزان در مقایسه با سال پیش از آن حدود ۴۴ درصد رشد را نشان مى‌دهد.

در سال ۲۰۰۸ میلادى تنها ۸۱۵ ایرانى از دولت آلمان تقاضاى پناهندگى کرده بودند.

به گفته سخنگوى اداره مهاجرت و پناهندگان آلمان «نارضایتى روزافزون شهروندان ایرانی تحت تاثیر سرکوب و فشارهاى دولت» باعث افزایش مهاجرت از این کشور شده است.

تنها در ماه دسامبر سال گذشته میلادى ۱۳۵ ایرانى از آلمان تقاضاى پناهندگى کرده بودند.

در میان کسانى که به دنبال گسترش اعتراض‌ها به نتایج انتخابات ریاست جمهورى در ایران از آلمان تقاضاى پناهندگى کرده‌اند، چند ورزشکار عضو تیم‌هاى ملى و دختر یکى از معاونان محمود احمدى‌نژاد نیز به چشم مى‌خورند.

علاوه بر کسانى که از راه‌هاى مختلف و گاهى با پذیرش خطرهاى فراوان خود را به آلمان رسانده و از این کشور تقاضاى پناهندگى مى‌کنند، هر ساله شمار زیادى از جوانان ایرانى نیز از طریق دریافت پذیرش تحصیلی از دانشگاه‌هاى آلمان وارد این کشور شده و بیشتر آنها نیز هرگز به ایران باز نمى‌گردند.

بر اساس پیش‌بینى اداره مهاجرت و پناهندگان آلمان، در سال جارى میلادى نیز ایران در کنار افغانستان و عراق بیشترین میزان پناه‌جویان را راهى آلمان خواهد کرد.

چندى پیش روزنامه آمریکایى وال استریت‌جورنال با استناد به گزارشی از سازمان ملل متحد اعلام کرده بود، پس از انتخابات ریاست جمهورى ایران درخرداد ماه گذشته و سرکوب اعتراض‌هاى مردمى، دست کم ۴۲۰۰ نفر ازشهروندان ایرانى به کشورهاى دیگر پناهنده شده‌اند.

بر اساس این گزارش ایرانیانى که کشور خود را ترک مى‌کنند پس از اقامت یکى دوهفته‌اى در اینجا و آنجا در نهایت از کشورهایى مانند استرالیا، کانادا و سوئد سر در مى‌آورند و بلافاصله تقاضاى پناهندگى خود را به جریان مى‌اندازند.

در همین حال رییس دفتر امور پناهندگان سازمان ملل متحد در ترکیه نیز از افزایش ۸۰ درصدی شمار پناهجویان ایرانی پس از انتخابات ریاست جمهوری خرداد ماه خبر داده است.

متین کاراباتیر در این باره گفته است: «در سال ۲۰۰۹ میلادی بیش از چهار هزار و ۲۰۰ ایرانی به عنوان پناهجو به دفتر امور پناهندگان سازمان ملل مراجعه کردند که از این میان ۱۸۰۰ نفر به عنوان پناهنده معرفی شده و ۲۴۰۰ پرونده نیز در مرحله بررسی است.»

از آنجایی که شهروندان ایرانی برای سفر به ترکیه نیازمند روادید نیستند، بسیاری از کسانی که در پی دریافت پناهندگی از کشورهای غربی هستند با سفر به ترکیه و مراجعه به دفتر پناهندگان سازمان ملل متحد تقاضای پناهندگی می‌کنند.

در همین رابطه:

گفتگوی رادیو فردا با حمید نوذری در رابطه با تصمیم جدید دولت آلمان مبنی بر دادن پناهندگی سیاسی به مخالفان حکومت ایران ، 11 مارس 2010

_________________________________________________________

پناهندگان ایرانــی در ترکیــه، اَرقــام، شرایــط و نیــازها

طبق آخرین آمار موجود، در سال 2009 نزدیک به دو هزار ایرانی جدید (1٫218 پرونده ) در دفاتر کُمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در ترکیه ثبت نام نمودند که 63 درصد مربوط به ماههای پس از انتخابات خرداد 1388 ریاست جمهوری و سرکوب فزایندۀ مخالفین بوده است. در نیمه دوم سال 2009، با احتساب ورودی های سالهای قبل، مجموعاً 4٫104 ایرانی تحت مسئولیت کُمیساریای عالی در ترکیه قرار داشتند، که از این تعداد درخواستِ پناهندگی 1٫876 نفر پذیرفته و تعداد 2٫228 منتظر جواب بودند. در طی این سال تعداد 1٫575 پناهنده ایرانی توسط کمیساریای عالی در کشورهای سوم اسکان داده شده اند.

در دهه گذشته ترکیه با میانگین سالانه 2,650 پناهجوی جدید دومین مقصد مهم، پس از انگلستان، برای پناهجویان ایرانی بوده است. بین سالهای 1999 و 2006 ایرانیان همواره بالاترین تعداد پناهجویان را در ترکیه تشکیل دادند. لیکن چه در سالهای پیش و چه پس از این دوره رُتبه اَول متعلق به پناهجویان عراقی بوده است. بجز این دو کشور، کمیساریای عالی در ترکیه از پنجاه کشور دیگر آسیایی و آفریقایی درخواست پناهندگی دریافت می کند.

برای خواندن مطلب کامل اینجا را کلیک کنید

گفتگوی رادیو فردا با حمید نوذری در رابطه با وضعیت پناهجویان ایرانی در ترکیه، 4 آوریل 2010

_________________________________________________________

آلمان به مخالفان دولت ایران پناهندگی می‌دهد

دولت آلمان با ابراز نگرانی شدید خود نسبت به نقض حقوق بشر در ایران اعلام کرد، قصد دارد به آن دسته از مخالفان حکومت ایران که در صورت بازگشت به کشورشان تحت تعقیب قرار خواهند گرفت، پناهندگی سیاسی اعطا کند.

به گزارش خبرگزاری آلمان یکی از سخنگویان وزارت کشور آلمان روز دوشنبه (8 مارس 2010 میلادی برابر با 17 اسفند ماه 1388 خورشیدی) با اعلام این خبر افزود، این تصمیم در پی رایزنی با وزارت خارجه آلمان اتخاذ شده و شامل «موارد خاص و مستند» است.

وی با بیان این که دولت فدرال آلمان عمیقاً نگران وضعیت حقوق بشر در ایران است، اظهار داشت، پذیرش مخالفان رژیم ایران و ایرانیان در معرض خطر «نشانه همبستگی و حمایت» از آنها است.

سخنگوی وزارت کشور آلمان بدون بیان جزییات بیشتر در باره پناه‌جویان ایرانی که قرار است از سوی دولت آلمان به عنوان پناهنده پذیرفته شوند، اعلام کرد، مقام‌های آلمانی در این باره که به چه کسانی پناهندگی بدهند با کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد رایزنی خواهند کرد.

پیشتر نیز اداره مهاجرت و پناهندگان آلمان اعلام کرده بود، به دنبال رویدادهاى پس از انتخابات ریاست جمهورى و سرکوب معترضان به نتایج انتخابات در ایران، بر شمار ایرانیانى که از آلمان تقاضاى پناهندگى مى‌کنند، به شدت افزوده شده است.

بر این اساس در سال ۲۰۰۹ میلادى ۱۱۷۰ نفر از شهروندان ایرانى از آلمان تقاضاى پناهندگى کرده‌اند که این میزان در مقایسه با سال پیش از آن حدود ۴۴ درصد رشد را نشان مى‌دهد.

در سال ۲۰۰۸ میلادى تنها ۸۱۵ ایرانى از دولت آلمان تقاضاى پناهندگى کرده بودند.

به گفته سخنگوى اداره مهاجرت و پناهندگان آلمان «نارضایتى روزافزون شهروندان ایرانی تحت تاثیر سرکوب و فشارهاى دولت» باعث افزایش مهاجرت از این کشور شده است.

تنها در ماه دسامبر سال گذشته میلادى ۱۳۵ ایرانى از آلمان تقاضاى پناهندگى کرده بودند.

در میان کسانى که به دنبال گسترش اعتراض‌ها به نتایج انتخابات ریاست جمهورى در ایران از آلمان تقاضاى پناهندگى کرده‌اند، چند ورزشکار عضو تیم‌هاى ملى و دختر یکى از معاونان محمود احمدى‌نژاد نیز به چشم مى‌خورند.

علاوه بر کسانى که از راه‌هاى مختلف و گاهى با پذیرش خطرهاى فراوان خود را به آلمان رسانده و از این کشور تقاضاى پناهندگى مى‌کنند، هر ساله شمار زیادى از جوانان ایرانى نیز از طریق دریافت پذیرش تحصیلی از دانشگاه‌هاى آلمان وارد این کشور شده و بیشتر آنها نیز هرگز به ایران باز نمى‌گردند.

بر اساس پیش‌بینى اداره مهاجرت و پناهندگان آلمان، در سال جارى میلادى نیز ایران در کنار افغانستان و عراق بیشترین میزان پناه‌جویان را راهى آلمان خواهد کرد.

چندى پیش روزنامه آمریکایى وال استریت‌جورنال با استناد به گزارشی از سازمان ملل متحد اعلام کرده بود، پس از انتخابات ریاست جمهورى ایران درخرداد ماه گذشته و سرکوب اعتراض‌هاى مردمى، دست کم ۴۲۰۰ نفر ازشهروندان ایرانى به کشورهاى دیگر پناهنده شده‌اند.

بر اساس این گزارش ایرانیانى که کشور خود را ترک مى‌کنند پس از اقامت یکى دوهفته‌اى در اینجا و آنجا در نهایت از کشورهایى مانند استرالیا، کانادا و سوئد سر در مى‌آورند و بلافاصله تقاضاى پناهندگى خود را به جریان مى‌اندازند.

در همین حال رییس دفتر امور پناهندگان سازمان ملل متحد در ترکیه نیز از افزایش ۸۰ درصدی شمار پناهجویان ایرانی پس از انتخابات ریاست جمهوری خرداد ماه خبر داده است.

متین کاراباتیر در این باره گفته است: «در سال ۲۰۰۹ میلادی بیش از چهار هزار و ۲۰۰ ایرانی به عنوان پناهجو به دفتر امور پناهندگان سازمان ملل مراجعه کردند که از این میان ۱۸۰۰ نفر به عنوان پناهنده معرفی شده و ۲۴۰۰ پرونده نیز در مرحله بررسی است.»

از آنجایی که شهروندان ایرانی برای سفر به ترکیه نیازمند روادید نیستند، بسیاری از کسانی که در پی دریافت پناهندگی از کشورهای غربی هستند با سفر به ترکیه و مراجعه به دفتر پناهندگان سازمان ملل متحد تقاضای پناهندگی می‌کنند.

_______________________________________________________

افزایش 43 درصدی ایرانیان پناهجو در آلمان در سال 2009

اداره فدرال در امور مهاجرین و پناهندگی آلمان (Bundesamt für Migration und Flüchtlinge) روز جمعه 22 ژانویه 2010 گزارش سالیانه مربوط به آمار متقاضیان پناهندگی در آلمان در سال 2009 را منتشر نمود. بر اساس این گزارش در سال 2009، 1170 نفر (سال 2008 ، 815 نفر) ایرانی در آلمان متقاضی پناهندگی بوده اند. به این ترتیب شمار ایرانیان پناهجو در آلمان در سال 2009 افزایشی برابر 43.6% را نشان میدهد.

یک نگاه کلی به آمار پناهجویان در آلمان در سال 2009
در سال 2009 در مجموع 27.649 درخواست جدید پناهندگی در اداره فدرال برای امور مهاجرت و پناهندگی آلمان به ثبت رسیده است. این رقم با 5.564 نفر افزایش نسبت به سال 2008 ، یک رشد 25.2 درصدی را نشان میدهد. دلیل این افزایش در درجه اول به افزایش شمار متقاضیان پناهجو از افغانستان بر میگردد که 2.718 نفر بیش از سال 2008 بوده است. بعداز افغانستان باید به افزایش شمار پناهجویان از ایران، نیجریه و هندوستان اشاره کرد. در سال 2009 آلمان تعهد کرده بود که 2500 تن از عراقیان اقلیت مذهبی (اکثرا مسیحی) را به عنوان پناهجویان سهمیه ای بپذیرد که از این تعداد تا پایان ژانویه 2010 ، 2.2000 نفر به آلمان وارد شده یا بقیه نیز وارد خواهند شد.

احکام صادره در مورد درخواست پناهندگی
اداره فدرال در امور مهاجرت و پناهندگی در سال 2009 ، 28.815 پرونده درخواست پناهندگی (با احتساب پرونده های سال های گذشته) را مورد رسیدگی قرار داده است. از این تعداد در مجموع 8.115 نفر ( 28.2%) قبولی حمایت از پناهجو (بر اساس بند یک ماده 60 قانون اقامت) دریافت کرده اند. این قبولی مبتنی بر اساس کنوانسیون 1951 ژنو می باشد.

تنها 452 نفر (1.6%) قبولی پناهندگی سیاسی بر اساس ماده 16a قانون اساسی آلمان دریافت نموده اند.

تعداد 7.663 نفر (26.6%) از موقعیت حمایت از پناهجو به دلایل انسانی برخوردار شده اند. (بند 2 تا 7 ماده 60 قانون اقامت)

از بین پرونده های مورد بررسی قرار گرفته در سال 2009 (با احتساب پرونده های سال های گذشته)، تعداد 11.360 نفر (39.4%) جواب منفی دریافت کرده اند.

در پایان دسامبر سال 2009 در مورد پرونده 22.710 نفر هنوز تصمیم گیری به عمل نیامده بوده است. از این تعداد 18.648 مورد، درخواست اولیه پناهندگی و 4.026 پرونده نیز مربوط به درخواست مجدد می باشد.

ایرانیان پناهجو
در سال 2009، 1170 نفر (سال 2008 ، 815 نفر) ایرانی در آلمان متقاضی پناهندگی بوده اند. به این ترتیب شمار ایرانیان پناهجو در آلمان در سال 2009 افزایشی برابر 43.6% رانشان میدهد. پناهجویان ایرانی بعد از عراق، افغانستان، ترکیه و کوزوو در ردیف پنجم کشورهای اصلی ای قرار دارند که آلمان را برای پناهندگی انتخاب کرده اند.

در سال 2009 ، 7.6% ایرانیان متقاضی پناهندگی در آلمان موفق به دریافت موقعیت پناهندگی سیاسی (ماده 16a قانون اساسی) شده اند که بالاترین رقم نسبت به بقیه کشورها می باشد. در این سال متوسط قبولی پناهندگی سیاسی برای کل پناهجویان 1.6% بوده است.

در همین حال با در نظر گرفتن سه نوع قبولی ای که فوقا به آن اشاره شد، ایرانیان پناهجو با مجموع 48.0% قبولی، بعد از عراقی ها ( 61.6% ) در ردیف دوم جدول قبولی کل پناهجویان در آلمان قرار دارند.

سایت انتگراسیون- حنیف حیدرنژاد، مددکار اجتماعی و مشاور در امور مهاجرین

_________________________________________________________

گفتگوی تلویزیون ایرانیان برلین با حمید نوذری، مسئول کانون پناهندگان سیاسی ایرانی در برلین، در مورد قوانین جدید پناهندگی در آلمان- ژانویه 2010

_________________________________________________________

طرح دولت آلمان برای تسهیل ارزشیابی مدرک و تخصص مهاجرین برای اشتغال در رشته خود

خانم "ماریا بومر" نماینده ویژه دولت آلمان در امور مهاجرین: در چند هفته گذشته کابینه دولت چهارچوب مقرارتی را مورد بررسی قرار داده که بر اساس آن بتوان قانون جدیدی طی سال آینده (2010) از تصویب گذراند که بر اساس آن مهاجرین حق آنرا بدست بیاورند که مدارک و سابقه کاری آنها مورد ارزشیابی [برابر] قرار گرفته و به رسمیت شناخته شود.

خانم "ماریا بومر" نماینده ویژه دولت آلمان در امور مهاجرین در جلسه ای با عنوان "دگرگونی جمعیتی: انتگراسیون و تدرستی" که در شهر هانوفر برگزار شد اعلام کرد:"نمی توان روند ترکیب و ساختار جمعیتی [جامعه آلمان] را متوقف کرد، اما میتوان آنرا در جهت یک سیاست فعال و مؤثر انتگراسیون سمت و سو داد. هدف، فراهم کردن زمینه لازم برای یک مشارکت برابر برای همه انسان های ساکن این کشور است. به این وسیله ما بهمپیوستگی جامعه خودمان را تضمین میکنیم." وی اضافه کرد: " انتگراسیون یک موضوع سرنوشت ساز در جامعه ماست؛ به همین دلیل است که این موضوع جزء اولویت های برنامه دولت است." وی چنین استدلال کرد که در حال حاضر از هر پنج نفر ساکن آلمان یک نفر پیشنه مهاجرتی دارد اما در مورد کودکان وضعیت طور دیگری است به نحوی که با تعمق در ترکیب جمعیتی کودکان است که چشم انداز های آینده این کشور واضح تر دیده خواهد شد، زیرا از هر سه کودک زیر سه سال ساکن آلمان، یک نفر از خانواده ای با پیشینه مهاجرتی است. این روند نشان میدهد که جمعیت افرادی با پیشینه مهاجرتی، در آلمان با آهنگی تند در حال افزایش است.

نماینده ویژه دولت آلمان در امور مهاجرین اضافه کرد همزمان باید توجه داشت که ترکیب جمعیت جوانان در بین این خانوده ها نیز بالاتر است؛ در حالی که جوانان خانواده های [فقط] آلمانی بطور متوسط 44.9 ساله می باشند، در خانواده های با پیشینه مهاجرت، سن متوسط جوانان 34.3 می باشند. وی نتیجه گیری کرد که: "این ارقام کاملا روشن می کنند که جامعه آلمان متنوع تر می شود و برای اینکه بتوان از این وضعیت به نفع خودمان استفاده کنیم، باید استعداد و توانمندی های مهاجرین را مورد استفاده قرار دهیم. با درک این موضوع است که بسیاری از ادارات دولتی و شرکت های خصوصی بدنبال آن هستند تا با سرمایه گذاری روی آموزش زبان آلمانی بتوانند توانمندی های فرهنگی مهاجرین را به خدمت بگیرند. آنها تنوع را یک شانس و فرصت [برای اینده خود] می بینند. از همین روست که باید بتوانیم آموزش زبان آلمانی کودکان خانواده های مهاجر را تقویت کنیم. چرا که برای تضمین پیشرفت جامعه، یادگیری زبان و آموزش، اموری غیر قابل چشم پوشی اند. هیچ استعدادی نباید به هدر برود."

خانم "ماریا بومر" افزود که در حال حاضر متوسط عمر [کل جامعه آلمان] 65 سال است که در سال 2050 ، 4.5 سال به آن اضافه خواهد شد و تاکید کرد؛ "از همین روست که در حوزه درمان، تندرستی و پرستاری، سیاست انتگراسیون مهم تر می می شود... تا الان اینطور بود که مدرک و تخصص مهاجرین [از برخی کشورها] که در کشور خود در زمینه درمان، پزشکی و پرستاری آموزش دیده بودند، برابر مشاغل مشابه در آلمان به رسمیت شناخته نمی شدند. این که یک نفر در کشورش دندانپزشک بوده و اکنون باید در آلمان برود گارسونی کند، یا کسی که پرستاری خوانده به عنوان نظافتچی به کار مشغول شود، به هدر دادن این استعداد هاست. البته این وضعی نیست که فقط به متخصصین در زمینه پزشکی، درمان و پرستاری محدود شود، بلکه در همه رشته ها و پهنه های کاری تعداد افرادی که شامل چنین وضعیتی می شوند بالغ بر چند صد هزار نفر است." وی در ادامه گفت که برای حل این مشکل در چند هفته گذشته کابینه دولت چهارچوب مقرارتی را مورد بررسی قرار داده که بر اساس آن بتوان قانون جدیدی طی سال آینده (2010) از تصویب گذراند که بر اساس آن مهاجرین حق آنرا بدست بیاورند که مدارک و سابقه کاری آنها مورد ارزشیابی [برابر] قرار گرفته و به رسمیت شناخته شود.

سایت انتگراسیون- ترجمه و تنظیم: حنیف حیدرنژاد

توضیح مترجم: کمی دقت در گفته های خانم بومر نشان میدهد آنچه دولت آلمان را ناگزیر به تجدیدنظر در این زمینه کرده است، قائل شدن "شانس برای مشارکت برابر و عادلانه مهاجرین" نمی باشد. بلکه در دید حاکم بر این تغییر سیاست، انسانها به عنوان ماشین های مولد کار و سرمایه دیده می شوند. به آن دلیل که بافت جمعیت آلمان پیر و پیرتر میشود و کسی نیست که بتواند کار کرده و مالیات به صندوق دولت بریزد، ناگزیر باید راه را برای ورود به بازار کار مهاجرینی باز کرد که تا دیروز راه بر آنها بسته شده بود.

استدلال هائی که امروز خانم بومر مطرح می کند حرف های تازه ای نیستند. تاسف آنجاست که کسی در دولت های قبلی آلمان حاضر نبود همین حرف ها را بشنود. امروز خانم بومر در حالی این سخنان را به زبان می آورد که سیاست های گذشته را مورد انتقاد قرار نداده و نمی گوید که مسئولیت "به هدر دادن این استعداد ها" در گذشته با چه کسی بوده است؟

_________________________________________________________

۳۰ هزار پناهجو اجازه دارند در آلمان بمانند؛ تا دو سال دیگر!

 

در آخر دسامبر سال ۲۰۰۹، اعتبار  اجازه‌ی اقامت ۳۰ هزار پناهجو و مهاجری که از دو سال پیش در آلمان زندگی  کرده‌اند، به پایان می‌رسد. وزیران کشور ایالت‌های آلمان با شرایطی مدت  اقامت این افراد را تا سال ۲۰۱۱ تمدید کردند.
وزیران کشور ایالت‌های شانزده‌گانه‌ی آلمان، آدینه ۴ دسامبر 2009 در نشست دوره‌ای خود در برمن، اجازه‌ی اقامت ۳۰ هزار پناهجو و مهاجری که از سال ۲۰۰۷ در آلمان زندگی می‌کنند، برای دو سال تمدید کردند. تمدید مجدد اقامت موقت این مهاجران که تا پایان دسامبر امسال اعتبار دارد، پس از سال ۲۰۱۱ منتفی است. این قاعده شامل حال افراد مهاجری که تا پایان سال همچنان از حقوق و مزایای بیکاری استفاده می‌کنند، نمی‌شود. اجازه‌ی اقامت این "بیکاران" از اول ژانویه‌ی سال ۲۰۱۰ به رده‌ی نازل‌تری موسوم به "تحمل‌شوندگان" تقلیل می‌یابد. پس از آن امکان اخراج این‌افراد از آلمان، منتفی نیست. در عین حال باید در نظر گرفت، این امکان در مورد مهاجرانی است که تا آخر ماه ژوئیه سال ۲۰۰۷ میلادی، مهاجران مجرد تا ۸ سال و خانواده ها تا ۶ سال اقامت موقت داشته باشند.

بیکاری، مانع بزرگ
بر اساس قانون اقامت آلمان کسانی که سال‌ها بدون "اجازه‌ی اقامت مطمئن" در آلمان بسربرده‌اند، تنها هنگامی می‌توانند به زندگی خود در این کشور ادامه دهند که تا آخر دسامبر سال ۲۰۰۹، از جمله یک دوره‌ی آموزش زبان آلمانی را گذرانده و به کار مشغول شده باشند. این قانون از سال ۲۰۰۶ اعتبار یافته است. داشتن کار، به‌ویژه در شرایط بحران اقتصادی کنونی، از جمله موانعی است که مهاجران را از دستیابی به اجازه‌ی اقامت مطمئن محروم می‌سازد.

راهکاری موقتی یا اساسی
حزب سوسیال دموکرات آلمان، تصمیم وزیران کشور ایالت‌های آلمان را موقتی و نامؤثر ارزیابی کرد و خواستار اجرای "راهکاری اساسی" شد. نهادها و بنیادهای حامی مهاجران و پناهندگان نیز از تمدید دو ساله‌ی اجازه‌ی اقامت این افراد انتقاد کردند. مسئول نهاد "برای پناهندگی" گفت، بخش بزرگی از پناهجویان با اجرای این موافقت‌نامه نمی‌توانند از مزایای داشتن اقامت دائم مثل برنامه‌ریزی درازمدت برای آینده‌ی خود بهره‌مند شوند.

مبدأ احتساب زمان اقامت
کارشناسان نهاد غیرانتفاعی "برای پناهندگی" از جنبه‌های دیگر قانون اقامت آلمان، مصوبه‌ی سال ۲۰۰۶ نیز انتقاد می‌کنند و می‌گویند، این قانون تنها شامل کسانی می‌شود که از تاریخ اول ژوئیه سال ۲۰۰۷ حداقل ۸ سال در آلمان زندگی کرده باشند. این مدت می‌تواند به شش سال تقلیل یابد، اگر فرد متقاضی مسئولیت یا کفالت فرزند صغیر خود را قانوناً به عهده داشته باشد. این کارشناسان خواهان حذف تاریخ اول ژوئیه سال ۲۰۰۷ به ‌عنوان مبدأ احتساب زمان اقامت متقاضیان هستند.

منبع: خبرگزاری آلمان - 4 دسامبر 2009

_________________________________________________________

حکم دادگاه عالی اداری ایالت نورد راین وستفالن در مورد شرایط پذیرش "مسیحی شدن" به عنوان دلیل پناهندگی

Beachtliche  Verfolgungsgefahr bei öffentlicher christlicher Religionsausübung

دادگاه عالی اداری ایالت نورد راین وستفالن در بررسی درخواست تجدید نظر یک ایرانی که از اسلام به مسیحت گرویده است به نفع او حکم صادر کرد. ((Beschluss vom 30.7.2009 - 5 A 1999/07.A - (24 S., M15908)

اشاره ای مختصر به چند نکته مهم در این حکم:
- در صورتی که در کشوری حداقل های آزادی مذهب برای متقاضی پناهندگی تامین نباشد، در این صورت و بر اساس موازین پناهدگی اروپائی (QualifikationsRL – am 10. Oktober 2006) باید از اخراج پناهجو به کشور مبداء جلوگیری کرد.

- در مورد ایرانیانی که قبلا مسلمان ("مسلمانزاده") بوده اند، بازگشت آنها می تواند آنها را "به احتمال بسیار با خطر" مواجه کند. بدنبال تصویب لایحه حکم اعدام در حالت ارتداد (18 شهریور 1387 / 09.09.2008) در مجلس جمهوری اسلامی، این خطر افزایش یافته و این امر اینک یک مبنای قانونی پیدا کرده است. مصوبه مجلس بر این مسئله اشاره دارد که تغییر مذهب و خروج از اسلام را نباید فقط مسئله ای مذهبی تلقی کرد، بلکه موضوعی است، که بدلیل مجازاتی که در قانون برای آن پبش بینی شده است وزن و اهمیت سیاسی پیدا میکند. در نتیجه کسی که به دلیل تغییر مذهب از اسلام به مسیحیت پذیرش پناهندگی بگیرد مشمول برخورداری از موقعیت حمایت از پناهنده مطابق بند یک ماده 60 قانون اقامت می باشد.

- نکته مهم و مرکزی در بررسی تامین بودن یا نبودن "حداقل های آزادی مذهبی- ’religiöses Existenzminimum’ " این می باشد که آیا فرد می تواند با آزادی و فراتر از چهاردیواری شخصی و خصوصی، به طور علنی و در انظار عموم دین و مذهب خود را اعلام کرده و با دیگر ایماندارن آئین های مذهبی خودش را به جا آورده و آزادانه در مراسم مذهبی شرکت کند؟

- همچنین شرط دیگر تامین بودن حداقل آزادی مذهب این است که فرد ناچار نباشد که از ترس محدودیتها یا فشارهای دولتی عقیده خود را انکار کرده، آنرا پنهان کند یا تعلق مذهبی خود را بپوشاند.

- اما اگر کسی ادعا کرد که از دین قبلی خود برگشته و در آلمان آئین جدیدی را انتخاب کرده است، در این صورت باید این فرد بتواند این ادعا و دلایل و انگیزه های خود را به باور برساند،

- باید [برای اداره بوندس آمت که درخواست پناهندگی را بررسی میکند یا برای دادگاهای اداری] مشخص شود که این تغییر ایمان از یک اقناع درونی قوی و جدی ناشی شده باشد و نه از روی فرصت طلبی [برای حل مسئله اقامت].

- در به باور رساندن تغییر عقیده و مذهب کافی نیست که این تغییر تنها به صورت شکلی و فُرمال انجام شده باشد [مثلا انجام غسل تعمید] ، از طرف دیگر نمی توان از کسی که تغییر عقیده داده انتظار داشت که آنقدر در این عقیده تازه اش محکم [ و متعصب] باشد که بخواهد در صورت بازگشت به کشورش ریسک آذار و اذیت و شکنجه را بر خود بپزیرد. اما این انتظار را می توان داشت که در صورت بازگشت همچنان که در آلمان با آئین جدید خود زندگی میکرده، آنرا در کشور خود نیز در عمل و در زندگی روزمره اش پیاده کند.

این حکم تاکید میکند که وضعیت نوکیشان مسیحی در ایران که قبلا مسلمان بوده اند از سال 2006 بدتر و سختر شده و با فشار و تهدید و ایجاد رعب و ترس و محدودیت برای این نوکیشان همراه است. بویژه بعد از مصوبه مجلس در مورد ارتداد، این فشارها افزایش یافته است. گزارشات مختلف، از جمله گزاش وزارت خارجه آلمان آنرا تائید میکند.

با سپاس از سایت انتگراسیون- ترجمه و تنظیم: حنیف حیدرنژاد، مددکار اجتماعی و مشاور در امور پناهندگی و مهاجرین

منبع:
http://www.asyl.net/Magazin/9_2009c.html#c2

_________________________________________________________

کارل پیتر بروخ، وزیر امور داخله ایالت راینلند فالتز:

پناهجویان ایرانی را از آلمان اخراج نکنید

Abschiebung-Stop

کارل پتر بروخ، وزیر داخله ایالت راین‌لند فالتز آلمان از حزب سوسیال دمکرات، با اعلام نگرانی از نقض خشن حقوق بشردر ایران، خواستار عدم اخراج ایرانیان متقاضی پناهندگی سیاسی در سطح آلمان شده است.

با نظر به سرکوب خشونت‌آمیز معترضین به نتایج انتخابات ریاست جمهوری در ایران، کارل پتر بروخ وزیر داخله ایالات راینلند فالتز گفته است:« با تغییر شرایط در ایران ما نیاز به ارزیابی جدیدی از قوانین پناهندگی و قوانین مربوط به اخراج اتباع خارجی داریم».

وزیر داخله ایالت راینلند فالتز با ابراز نگرانی از نقض حقوق بشر در ایران خواستار عدم اخراج ایرانیان متقاضی پناهندگی سیاسی در سطح آلمان شده است.

وی همچنین به اداره اتباع بیگانه در ایالت راین‌لند فالس دستور داده تا به ایرانیانی که باید خاک آلمان را ترک کنند، امکان درخواست پناهندگی داده شود.

کارل پتر بروخ گفته است: « ما هیچ ایرانی را که در صورت بازگشت در خطر تعقیب سیاسی قرار گیرد اخراج نخواهیم کرد». وزیر داخله ایالت راین‌لند فالس همچنین اطلاع داده: « ما وضعیت ایرانیان را در نشست آتی وزرای داخله ایالت‌ها مطرح خواهیم کرد تا هماهنگی در سطح آلمان بوجود بیاید».

همزمان ایالت راینلند فالتز از فرانک والتر اشتاین مایر وزیر خارجه آلمان خواسته است تا آخرین گزارش خود در مورد "آن‌چه را که بر وضعیت تصمیم‌گیری بر پناهندگان ایرانی تاثیر گذار است"، ارائه کند.

آمار پناهندگان

اداره اتباع خارجی آلمان در سال جاری تقاضای پناهندگی ۵۰ نفر از ایرانیان را مطابق با کنوانسیون سال ۱۹۵۱ ژنو پذیرفته است. براساس گزارش این اداره در حال حاضر متقاضیان پناهندگی از ایران سیاسی نبوده و بیشتر از اقلیت‌های مذهبی همچون مسیحیان هستند.

در ایالت راینلند فالتز در حال حاضر ۲۰۰ نفر ایرانی بنا به دلائل مختلف در سال‌های گذشته از اجازه "اقامت موقت" برخوردار شده‌اند و پرونده تقاضای پناهندگی سیاسی ۹۰ نفر دیگر در حال بررسی است.

براساس گزارش اداره اتباع خارجی در آلمان بعد از عراق، اتباع افغانستان و ترکیه بیشترین تقاضا را برای دریافت پناهندگی سیاسی ارائه کرده‌اند. از ماه ژانویه تا ژوئیه سال جاری ۳۶۹ ایرانی از این اداره تقاضای پناهندگی کرده‌اند.


منبع: خبرگزاری آلمان

_________________________________________________________

آلمان، میزبان سخت گیر پناهندگان

Maedels_mit_Schild

شمار پناه‌جویان به آلمان در دهه‌ی ۹۰، یعنی هم‌زمان با جنگ داخلی در یوگسلاوی، افزایش چشمگیری یافت. این رقم در حال حاضر به حدود ۲۲ هزار تن در سال ۲۰۰۸ تنزل یافته است. دلیل این کاهش، تغییر قانون اساسی آلمان است.

حدود ۴۲ میلیون نفر در سراسر جهان در حال فرارند؛ از جنگ، به‌خاطر فعالیت‌های سیاسی علیه دولت‌های غیردموکراتیک، از قحطی و گرسنگی، به دلیل تبعیض نژادی، مذهبی، ملیتی... این آمار در ماه ژوئن امسال از سوی كميته‌ی كمک به پناهندگان سازمان ملل منتشر شده است.

در حال حاضر ۸۰ درصد این پناه‌‌جویان در کشورهای در حال رشد زندگی می‌کنند. تنها بخش اندکی از آنان موفق می‌شوند، به مرزهای کشورهای اروپایی برسند. کشورهای هم‌جوار با دریای مدیترانه در سال ۲۰۰۸ حدود ۶۵ هزار پناهنده پذیرفته است. شمار پناهندگان به آلمان در همین سال، به حدود ۲۲ هزار تن می‌رسد.


پناهندگی در قانون اساسی آلمان

موافق اصل ۱۶ قانون اساسی آلمان، دولت موظف است به تقاضای پناهندگی افرادی که به‌خاطر فعالیت‌های سیاسی در کشور خود تحت تعقیب قرار گرفته‌اند، پاسخ مثبت دهد. دلایلی چون فقر، جنگ داخلی، بلایای طبیعی و بیکاری از جمله‌‌ی شرایط پذیرش پناهندگی نیستند.

شمار پناه‌جویان به آلمان که تا دهه‌ی هشتاد چندان چشم‌گیر نبود، در دهه‌ی ۹۰، هم‌زمان با جنگ داخلی در یوگسلاوی افزایش یافت. بین‌سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۲، حدود ۹۰۰ هزار تقاضای پناهندگی به مراکز مربوطه ارائه شد. افزایش شمار پناهندگان سبب شد که نمایندگان برخی از احزاب و بخشی از مردم آلمان، این شرایط را "غیرقابل تحمل" ارزیابی کردند و فریاد "ظرفیت تکمیل است" سر دادند. در نظرسنجی‌ای که در این رابطه از سوی مؤسسه‌ی معتبر امنید صورت گرفت، ۷۴ درصد از پرسش‌شوندگان، خواستار تغییر قانون اساسی برای محدود کردن شمار پناه‌جویان شده بودند.


شرایط جدید پناهندگی

درپی بحث‌های شدید پیرامون تغییر اصل ۱۶ قانون اساسی، سرانجام نمایندگان وقت احزاب چهارگانه‌ی آلمان در مجلس، بر سر دشوارتر کردن شرایط پذیرش پناهندگان، به توافق رسیدند. این قانون دولت را موظف کرده است، تقاضای پناه‌جویانی که هرچند در کشور خود مورد تعقیب هستند، ولی از طریق "کشور امنی" موسوم به "کشور سوم" به آلمان وارد می‌شوند، بدون رسیدگی‌ماهوی رد کند و خود تقاضاکننده را به کشور امن بازپس بفرستد.

هم‌زمان باتغییر اصل ۱۶، تمام کشورهای هم‌جوار آلمان، کشورهای امن نامیده شدند. به این ترتیب شمار پناه‌جویان به آلمان، پس از به مرحله‌ی اجرا گذاشتن این قانون در سال ۱۹۹۳، به‌گونه‌ای چشم‌گیر کاهش یافت: در سال ۱۹۹۵ تنها ۱۵۰ هزار تقاضا به ادارات پناهندگی آلمان ارائه شد. این رقم تا سال ۲۰۰۳، به ۵۰ هزار درخواست تنزل کرد. در سال ۲۰۰۸، تنها ۲۲ هزار و ۸۵ نفر تقاضای پناهندگی دادند. اکثر پناه‌جویان از ترکیه، یوگسلاوی سابق، عراق و افغانستان گریخته‌بودند.


بررسی تقاضاها

تقاضاهای پناهندگی از سوی "اداره‌ی فدرال مهاجرت و پناهندگی آلمان" بررسی می‌شود. حدود یک سوم این تقاضاها، به دلیل این‌که پناه‌جویان از طریق "کشور سوم" وارد آلمان شده‌اند، اصولاً مورد توجه قرار نمی‌گیرند. تنها ۵ تا ۸ درصد از تقاضاکنندگان پناهندگی، پذیرفته می‌شوند یا بر اساس "کنوانسیون ژنو" از بازپس فرستاده شدن به کشور خود در امان می‌مانند.

آلمان در سال ۱۹۵۱ با پیوستن به این کنوانسیون، خود را موظف ساخته از کسانی که از بلایای جنگ فرار می‌کنند یا به‌خاطر عقاید مذهبی و ملی خود مورد تعقیب واقع می‌شوند، حمایت کند. حتی، هنگامی ‌که تقاضای پناهندگی این افراد رد شود، دولت مجاز به بازپس فرستادن فوری آنان نیست.

مطابق مفاد کنوانسیون ژنو، این افراد در صورت بیماری، عدم داشتن پاسپورت یا وخیم‌بودن اوضاع میهن خود، می‌توانند از حق دریافت "اقامت موقت" برخوردار شوند. دارندگان "اقامت موقت" تا زمانی‌‌که دلایل کسب آن، از میان برداشته‌نشده، به کشور خود بازپس فرستاده نمی‌شوند. این امر، در عمل، سال‌ها به طول می‌انجامد. معمولاً افرادی که طبق کنوانسیون ژنو در آلمان اجازه‌ی اقامت کسب می‌کنند، پس از چند سال، به دریافت اجازه‌ی اقامت دائم نیز نائل می‌آیند.

منبع: خبرگزاری آلمان

_______________________________________

شکایت یک ایرانی، شانسی برای اصلاح مقررات پناهندگی در اروپا

روزنامه‌ی آلمانی "فرانکفورتر آلگماینه"(Frankfurter Allgemeine) درشماره‌ی ۱۰ اوت خود حاوی گزارش نسبتا مفصلی درباره‌ی ماجرای پناهندگی یک ایرانی در آلمان است، ماجرایی که سرانجام آن ممکن است باعث اصلاح مهمی در مقررات پناهندگی در محدوده‌ی اتحادیه‌ی اروپا شود.

ماجرا از تهران آغاز می‌شود. "کاوه پ" به دنبال شرکت در مراسمی به یاد اعدام‌شدگان تابستان ۱۳۶۷

ماجرا از تهران آغاز می‌شود. "کاوه پ" به دنبال شرکت در مراسمی به یاد اعدام‌شدگان تابستان ۱۳۶۷ در گورستان خاوران، که عمویش هم جزو آنان بوده، زیر پیگرد پلیس قرار می‌گیرد. او مخفی شده و سرانجام با پاسپورت تقلبی از کشور خارج می‌شود. خود را به ترکیه می‌رساند و از آنجا به یونان. از یونان راهی آلمان می‌شود، جایی که پدر و مادرش پناهنده هستند.

پلیس در فرودگاه فرانکفورت به جعلی بودن پاسپورت "کاوه پ" پی می‌برد و او را دستگیر می‌کند. "کاوه پ" تقاضای پناهندگی می‌کند. تقاضا پذیرفته نمی‌شود، چون طبق آیین‌نامه‌ی مشهور به "دوبلین ۱۱"، مصوب ۱۸ فوریه ۲۰۰۳هر کس می‌خواهد در اتحادیه‌ی اروپا تقاضای پناهندگی کند، بایستی در اولین کشور عضو اتحادیه که در آن پا نهاده، تقاضایش را طرح کرده و در آن همان کشور منتظر پاسخ آن باشد. نتیجه: "کاوه پ" را از آلمان اخراج می‌کنند و به یونان پس می‌فرستند.

Aten-Asyl

 

وضعیت اسفبار پناهندگان در یونان

در گزارش "فرانکفورتر آلگماینه" وضعیت پناهندگی و پناهندگان در یونان توصیف شده است. توصیف تکان داده است. دولت یونان در عمل با پناهجویان بدون هیچ درکی از پناهندگی و جایگاه آن در قوانین دموکراتیک و داعیه‌های حقوق بشری مواجه می‌شود. یونان اساسا پناهنده‌پدیر نیست و برای کمک به انسان‌هایی که از سرناچاری پا به این کشور می‌گذارند، هیچ آمادگی‌‌ای ندارد. بقیه‌ی کشورهای جنوبی اتحادیه‌ی اروپا هم تفاوت چندانی با یونان ندارند.

در گزارش آمده است: در یونان ۴۰ هزار تقاضای بررسی‌نشده در نزد مقامات خاک می‌خورند. در سال ۲۰۰۶ در مجموع ۵۲۸ ایرانی از این کشور تقاضای پناهندگی کرده‌اند. تنها ۸ نفر از این تعداد به عنوان آواره شناخته شده‌اند. به پناهنده کمکی نمی‌کنند، او اجازه‌ی کار ندارد. سرپناهی که به آنان می‌دهند، قابل زندگی نیست. "کاوه پ" را در جای تنگی مسکن داده‌اند که در آن ۱۵ نفر دیگر را چپانده‌اند.

Aten-Asyl

 

شکایت و تأثیر مهم نتیجه‌بخش بودن آن

"کاوه پ" امکان آن را می‌یاید که از دولت آلمان به خاطر بازگرداندن او به یونان شکایت کند.

پدر و مادرش به سازمان کمک‌دهنده به پناهندگان Pro Asyl

پدر و مادرش به سازمان کمک‌دهنده به پناهندگان Pro Asyl و وکیلی به نام اورزولا اشلونگ مونتاو (Ursula Schlung-Muntau

پدر و مادرش به سازمان کمک‌دهنده به پناهندگان Pro Asyl و وکیلی به نام اورزولا اشلونگ مونتاو (Ursula Schlung-Muntau) رجوع می‌کنند و از آنها کمک می‌طلبند. پی ماجرا گرفته می‌شود. خانم اشلونگ-مونتاو بر آن می‌شود که از پرونده قضیه‌ای بسازد که مبنای حکم‌های بعدی در موردهای مشابه شود.

 

Aten-Asyl

اگر شکایت "کاوه پ" علیه دولت آلمان به نتیجه برسد، حکم دادگاه یک شأن قانونی می‌یابد و در موارد مشابه بر پایه‌ی آن حکم داده می‌شود. تقریر عمومی حکم این خواهد بود که نمی‌توان پناهنده را به کشوری عودت داد که در آن به تقاضای پناهندگی او با رعایت حداقل قابل قبولی از استانداردها رسیدگی نمی‌شود. رسیدن به چنین حکمی در عمل به معنای افزودن تبصره‌ای به آئین‌نامه‌ی اروپایی "دوبلین ۱۱" است. با این تبصره اصلاحی مهم در قوانین پناهندگی در اروپا وارد می‌شود.

منبع: دویچه وله، صدای آلمان

دریافت این گزارش به صورت فایل پی.دی.اف «

فیلم: گزارش کانال دوم دولتی آلمان در این مورد «